به گزارش سراج24، چینش کلمات توسط فتح الله زاده کنار هم، طعم گس سوگواژه ها را به چشمانت سرازیر نمی کند. آمپر حرفهایش روی غصه تنظیم نیست ، رفتن مجتبی اما حکایت ویولون زدن شبانه در بازار قدیمی است که صدایش فردا و فرداها شنیده می شود.
حاجی ماشینش را به صادقی داد، گوشه پیراهن آبی را به «نکو» و «سید» سپرد و عکس یادگاری انداخت، برای ماندن دیگر بازیکنانش ریش گرو گذاشت و از مزیت های چک برگشتی گفت اما کیست که نداند جباری برای او و استقلال حکم دیگری داشت.کیست که از دل امیر خبر نداشته باشد؟
مجتبی رفت؛ حاجی هنوز درد این جدایی را حس نکرده اما کم کم وقتی تیم وارد کوران بازی ها شود، زمانی که سرعتی هایی مانند نظری و برهانی استارت بزنند و «مهندس» غایب باشد تا طراحی میانه میدان را به دست بگیرد و پاس های میلیمتری بفرستد بیشتر و بهتر داغ دوری جباری را حس می کنند.
مبارزه با بازیکن سالاری خوب است ؛ تقلید از کی روش هم بد نیست اما باید واقع بینانه به ماجرا نگاه کرد. کی روش برای ایجاد امکانات لازم در تیمملی به هردری زد و همه جور مصاحبه ای کرد، او اگر قید عقیلی و رحمتی را زد نه برای انتقادشان از شرایط تیم ملی که به سبب خروج خود خواسته شان بود وگرنه خود وی از کیفیت لباس ملی پوشان بارها انتقاد کرده بود.
جباری این بار تندتر از دفعات قبلش حرف نزد.«شرایط» استقلال به زعم او مسخره بود. نیست به نظرتان؟ کدام تیم تراز اول یک مملکت برای بقای بازیکنش درب پارکینگ مدیرعامل را می گشاید و خودرو شخصی او را تقدیم بازیکن می کند؟ نیست به نظرتان؟ مدیرکدام تیم حتی رده پایین، از چک برگشتی های خودش،توقیف اموالش و ...خاطرات بامزه دارد؟
در این فوتبال دور همی، مجتبی، کودک نشسته بر شاخه درختی بود که لختی پادشاه را فریاد می زد.یادمان نرفته که او در دفعات قبل هم «ساندویچ خوری در اتوبوس» را هوار زده بود و وقتی در آستانه دربی فقط جریمه مالی شد و منتدان ان حکم را خفیف و مصلحتی دانستند آبی ها گفتند« بعضی رسانهها این روزها انتقادهایی از حکم باشگاه مطرح کردهاند که این مساله با توجه به در پیش بودن داربی باعث ناراحتی دوستان رسانهای پرسپولیسی شده است که البته این مساله طبیعی است. در حالیکه خود خبرنگاران پیشتر از مسئولان باشگاه می دانند برای این که بازیکنی مانند جباری در فوتبال کشور مطرح شود، میلیاردها تومان هزینه میشود. امروزه فوتبال یک صنعت مدرن است و در این صنعت سالها است بازیکنان با جریمه مالی مواجه میشوند و هیچ باشگاهی با محرومیت بالایی بازیکنش خودش را جریمه نمیکند. قرار نیست جباری با توانایی که دارد از فوتبال حذف شود و حتی فوتبال ملی مملکت هم ضربه ببیند . هر کس مسئول اشتباه خودش است و خودش هم باید جریمهاش را پرداخت کند. اوباید همچنان در کنار تیم باشد و فوتبال ایران بتواند در دربی پایتخت شاهد رقص پاهای او در میانه میدان باشد.»
این بار تاوان اشتباه مجتبی رااستقلال داد.یک بیانیه با ادبیاتی عجیب و غریب که می شد «تو تو» گفتن های کودکانه حاجی مقابل مایلی کهن در آن برنامه معروف ورزش و مردم را لابلای کلماتش دید ، مجتبی را به اردوگاه سپاهان برد تا در حیاتی ترین سال آبی ها در دهه اخیر،آنها خودزنی کنند.
امروز علی امیری معاون باشگاه استقلال در گفت و گویی از درگیری سال گذشته مجتبی و حاجی روایت کرده.او گفته« درگیری فیزیکی سال گذشته بین فتح الله زاده و جباری صحت دارد. جباری قصد حمله به مدیرعامل استقلال را داشت که من مقابل فتح الله زاده قرار گرفتم تا خوشبختانه یا متاسفانه مشت حواله شده جباری به سینه من برخورد کند. پزشکان بیمارستان آتیه هم هستند و می توانند گواهی بدهند که چه صدماتی به من وارد شد. » به نظر نمی آید آن اندام نحیف ، «آرنولد» بازی در آورد و کار به طول درمان و آسیب جدی برسد اما انگار اینگونه بوده. درد مشت های مجتبی بعد از یکسال دارد خود را نشان می دهد و بازگو می شود. درد رفتنش چه؟ضربات پتک وار آن بیانیه چطور؟ سال بعد این زمان حاجی کجاست؟ استقلال چه کارنامه ای برجای نهاده؟ حاجی هنوز تنش داغ است و نمی داند با ان بیانیه چه کرده و چه می شد کرد که نکردند.بمب حاجی در بغل خودش ترکید. صدای ان هم مانند مانند صدای همان ویولون صدر مطلب بعدها شنیده می شود احتمالا.منتظر گذر زمانه بمانید.تاریخ در زمان خودش جنازه ای بیش نیست.
